Mimos Mansion Cyclops


Op 12 oktober werd het x-men litter geboren. De bevalling was super snel maar de kittens waren gezond en hadden mooie gewichten. Cyclops werd geboren als een van de zwaarste van het nest, 118 gram. De volgende dag hadden alle kittens zijn gewicht al ingehaald. Tja dat kan altijd gebeuren. Hij viel niet af maar kwam wat langzamer aan dan de rest. Ik besloot hem dus af en toe bij te voeren omdat hij wel dronk bij moeder. Toen de kittens 1 week waren was hij van het meest zware kitten nu de lichtste. Hij groeide alleen wat langzamer. Voor mij nog geen reden tot paniek.

*


Met 4 weken krijgen de kittens hun eerste wormen kuurtje en krijgen ze hun eerste vaste voer. Cyclops at als eerst en bleef het langs smikkelen. Nu komt het goed dacht ik en zal hij zijn achterstand mooi in gaan halen.

*


pipet

Cyclops 4 weken

*


Toen ze vrijdag 5 weken waren besloot Cyclops van de een op de andere dag om niet meer te eten. Smorgens zat hij stil in een hoekje. Zelf moest ik die dag werken dus besloot ik hulp te vragen van een vriendin, tevens mijn buurvrouw die dus af en toe een kijkje kan komen nemen hoe het met hem ging. Om 12uur hadden we contact en moest ze hem achter de kattenbak vandaan halen terwijl ik hem op een kruikje had achtergelaten. Zonder reserves en met een gewicht van een kitten van 2,5 week oud gaat het hard... Ik belde mijn dierenarts en daar kon hij terecht om hem te onderzoeken. Mijn vriendin heeft hem daar gebracht en hij bleek al onderkoeld te zijn. Hij was alleen niet meetbaar. Nadat ze hem flink hebben opgewarmd was hij meetbaar en had hij een temperatuur van 34 graden. Mijn hemel. In mijn hoofd had ik al dat de kans heel groot zou zijn dat hij het niet ging halen. Maar dan kon ik in ieder geval zeggen dat hij in goede handen was en we er alles aan gedaan hebben. Werken vond ik lastig ik kon alleen maar huilen en mij machteloos voelen.

*


Tussendoor had ik steeds opnieuw contact met mijn dierenarts over de vooruitgang. Om half4 belde ze weer, hij had een temperatuur van 38 graden. Oh wat super fijn, de tranen sprongen in mijn ogen van blijdschap. Na mijn werk kon ik hem dan ook weer ophalen als hij stabiel bleef. Nog voordat ik mijn zoon op had gehaald ging de telefoon, de dierenarts zelf belde dat het toch weer minder ging. Ik kwam net langs de praktijk gereden. Daar lag hij, hulpeloos en slap... Ik kon hem meenemen en thuis de zorg verder op mij nemen. Om de 2uur voeden met een sonde en om het halfuur een druppel suikerwater in zijn bekje doen. En rekening houden dat de kans zeer groot is dat hij het niet zou halen.

*


pipet

Cyclops op het kruikje

*


Eenmaal thuis hebben we een mandje met kruik voor hem klaar gemaakt en om de 2uur wekkers gezet. Mijn besluit was al snel dat ik hem deze nacht een kans wilde geven maar als hij morgen ochtend nog zo slap en levenloos is dan laat ik hem gaan want ik wil hem niet laten lijden. Hij was meer dood dan levend, slap en een vreemde stille blik in zijn ogen. Mama Jean kwam ook steeds kijken wat we aan het doen waren maar het was alsof ze afscheid nam van hem en keek er verder niet naar om. De natuur laat altijd weten als er iets niet goed is. Wat een slecht teken is dit...

*


De nacht heb ik hem naast mij op bed gelegd in het zelfde mandje met kruik. Steeds er opnieuw uit om hem te voeden. Hij ging steeds meer tegen stribbelen. He werk nou mee dacht ik nog maar toen besefte ik mij dat hij daar dus wel ineens energie voor heeft... wat eerst levenloos was is nu aan het stoeien. Om 8uur ging de wekker weer, opnieuw eruit om een spuitje met voeding klaar te maken. Toen ik terug kwam liep hij over mijn bed... Ik kon mijn ogen niet geloven! Ik besloot hem te gaan voeden met een spuitje ipv de sonde. Dat ging best goed. Jeetje mannetje wat ben jij een vechtertje! zijn temperatuur was ook stabiel gebleven rond de 37 graden. Ik pak even een kop koffie en toen ik terug kwam was het mandje weer leeg... Hij bleek bovenop de leuning van de bank te zitten, huh... Ik besloot Cyclops daarom in de groep te zetten en te kijken wat er gebeurde.

*


Moeder Jean opende de melkbar en ik reserveer een tepel voor hem. Hij hapt toe en begint lekker te drinken. Weer een stapje. Als Jean even daarna weer de melkbar opent loopt hij zelf van het mandje naar haar toe om te gaan drinken. Ik wist niet wat ik zag!! Voorzichtig doe ik vreugde sprongetjes. Ook de dierenarts had dit niet verwacht.

*


pipet

Drinken bij mama

*


Als ik een lekker vleespapje maak voor de kittens staat ook Cyclops klaar en begint ook heerlijk te smikkelen. Weer een stapje! Ik ben zo blij en voorzichtig krijg ik steeds meer hoop dat het allemaal toch nog goed gaat komen daar waar iedereen hem al had opgegeven. De hele dag deed hij mee met de groep. Sliep ook veel maar dat is niet meer dan logisch als je zo zwak bent geweest en nog zo aan het herstellen bent. Ook savonds eet hij lekker mee met de groep.

*


Op zondag begroet hij mij net als de rest. Zijn ogen staan nu zo anders als vrijdag. Hij is helder en reageerde op je. Goeie morgen kleine vechter! Wondertje! Hij stoeit nu zelfs met zijn grote zus haha wie had dit ooit gedacht. We leven met de dag met hem maar ik ben zo blij dat hij er nog is. Het is wel een vreemd gezicht. Een kitten van 5 weken met grote oren, klein koppie en zo klein. Toch vind ik het een fantastisch gezicht hem zo met de groep mee te zien doen!!

*


Maandag. Cyclops komt per dag zo'n 24 gram aan. Eindelijk!! We wegen hem nu weer dagelijks om hem goed in de gaten te blijven houden. Een week later is hij totaal alweer 100 gram aangekomen! Hij doet met alles mee en niet meer onder voor zijn broertjes en zusjes en krijgt een volle toet. Langzaam hebben we steeds meer hoop dat alles gewoon weer goed gaat komen.

*


pipet

Cyclops 10 weken

*


In de weken die volgen wordt het verschil steeds kleiner met de rest. Wel heb ik zo'n bijzondere band met hem en heb ik hem pas later beschikbaar gezet omdat ik eerst zeker wilde weten of hij echt gezond zou blijven. Met de entingen was de dierenarts ook zo enthousiast over hem, kleine held! En wat is het inmiddels een sterk mannetje geworden. Deze lieverd heb ik niet zomaar weg kunnen doen en daarom besloten hem bij familie te plaatsen. Daar waar ook al een kitten van mij rond loopt. Een mooier huisje kon ik hem niet geven.

*



Lieve Cyclops, inmiddels heet hij Jango. Ik wens je zoveel liefde toe!! En dat je maar een grote gezonde jongen mag worden

*


pipet

Cyclops Jango 13 weken

*







Copyright © All Rights Reserved